Polderblues.be

Omwalde hoeve "Ter Snoecke", gelegen aan een aarden dreef beplant met poupulieren (Dyckersdreef); aan de Heirbaan Nr. 14 dat een oude Romeinse heirbaan was.
Woonhuis in traditionele bak- en zandsteenstijl onder mank zadeldak met Vlaamse pannen, op de zijgevel met muurankers 1650 gedateerd, doch in kern minstens tot 1574 teruggaand (moerbalk). In 1944-45 door de V-bommen zwaar gehavend, en in 1949 grondig gerestaureerd.

Voorgevel met onregelmatige traveeën indeling: kruisvensters, bolkozijn en een rondboogdeur met kwarthol geprofileerde zandsteen negblokken, diamantkopimposten en dito sluitsteen; klein bolkozijn als bovenlicht een vroeger halfdeurtje zijn behouden; tijdens de restauratie toegevoegd dakvenster.

Zijgevel naar het binnenhof bezit twee kloosterkozijnen en muurvlechtingen.
De zij- en achtergevels vertonen menigvuldige sporen van vroegere openingen.
Interieur met eiken deuren, trap met balusters, open haarden waarvan één met gotische wangen in zandsteen, zolderingen met moerbalken op sloffen. Op het erf staan recente schuren en stallingen.

Deze hoeve behoort tot het type van omwalde hofsteden waarvan de omwalling een meestal onregelmatige cirkelomtrek vormt, de z.g. "mothoeven". Deze "mot" of "motte"-aanleg, is zeer verspreid over de Nederlanden en wijst meestal op een zeer oude oorsprong. Door de prachtige restauratie kunnen we weer een histhorische hoeve bewaren, en de eigenaren kunnen er terecht fier op zijn.

Na de restauratie

Soms vindt men nog in het buitenrabat van de deurlijst de sporen (scharnierdoken) en, aan de andere zijde, de klinkhaak van een vroeger halfdeurtje, dat voor de grote deur hing. Zodoende kon men in de zomer de deur vierkant open laten en het loslopend groot en klein vee buiten en de kleine kinderen binnenshuis houden. Soms zijn er ook nog de oorspronkelijke en fraai gesmede deurklopper, slotplaat en deurappel met decoratief beslag.

		Bemerk de donkere rehthoekige vlak nabij de rechterbovenhoek van de afbeelding. Het is tot de buitenzijde van de gevel doorstekende kopeinde van de eiken moerbalken. Dit kopshout, meer dan drie eeuwen aan regen en wind blootgesteld, was tot een diepte van ongeveer 5cm "uitgemergeld", en daarachter gezond en beenhard. Voordeur voor en na de restauratie.

Deze hoeve is genoemd naar de voorname familie Snoeck. Adriaan Snoeck (1618-1679) was heer van een heerlijkheid nabij de Wilde Haan in Melsele. En was ook heer van Hauwe, verbasterd tot "ouwe" en terug te vinden in de "Oude Molenwijk. Adriaan ligt begraven in de kerk van Melsele. Deze familie was van hoog aanzien, de broer van Adriaan was getrouwd met de zus van hertogin Elisabeth van Arenberg. Het wapenschild van de familie Snoeck was versierd met drie zwemmende snoeken.